افسردگی مقاوم به درمان

علائم افسردگی مقاوم به درمان

چه کسانی در معرض خطر افسردگی مقاوم به درمان هستند؟

چگونه می توانید برای افسردگی مقاوم به درمان خود کمک بگیرید؟

چه داروهایی برای افسردگی مقاوم به درمان استفاده می شود؟

درمان افسردگی شما چقدر خوب کار می کند؟ آیا حال شما را کمی بهبود بخشیده است؟ شاید شما احساس می کنید که درمان به هیچ وجه موثر نیست. اگر چنین است، ممکن است افسردگی مقاوم به درمان (TRD) داشته باشید.

متأسفانه درمان افسردگی همیشه جواب نمی دهد. دو سوم افراد مبتلا به افسردگی با اولین داروی ضد افسردگی که امتحان می کنند کمکی به حالشان نمی کند .

اما اگر درمان افسردگی موثر نبود، تسلیم نشوید. اکثر افراد می توانند افسردگی مقاوم به درمان را تحت کنترل خود بگیرند. شما و پزشکتان فقط باید روش مناسب را پیدا کنید. این ممکن است شامل داروهای مختلف، درمان و سایر درمان‌ها باشد.

علائم افسردگی مقاوم به درمان

افسردگی مقاوم به درمان چیست؟ با کمال تعجب، پاسخ دادن به این سوال می تواند سخت باشد. کارشناسان هنوز در مورد معنای دقیق این اصطلاح اختلاف نظر دارند. برخی از محققان آن را به عنوان موردی از افسردگی تعریف می کنند که به دو داروی ضد افسردگی متفاوت از طبقات مختلف پاسخ نمی دهد. متخصصان دیگر می گویند که قبل از اینکه افسردگی واقعاً مقاوم به درمان در نظر گرفته شود، باید حداقل چهار درمان مختلف را امتحان کند.

البته برای شما تعریف دقیق آن مهم نیست. فقط باید چند سوال اساسی از خود بپرسید.

• آیا درمان شما در ایجاد احساس بهتر شکست خورده است؟
• آیا درمان شما تا حدودی کمک کرده است، اما هنوز شبیه خود قبلی خود نیستید؟
• آیا کنترل عوارض جانبی داروهای شما سخت بوده است؟

اگر پاسخ هر یک از این موارد مثبت است، باید به پزشک خود مراجعه کنید. چه واقعاً افسردگی مقاوم به درمان دارید یا نه، به کمک متخصص نیاز خواهید داشت.

برخی از علائم دیگر عبارتند از:

• دوره های مکرر، شدید و طولانی تر افسردگی
• لحظات کوتاه بهبود به دنبال علائم افسردگی
• اضطراب بیشتر یا یک اختلال اضطرابی

چه کسانی در معرض خطر افسردگی مقاوم به درمان هستند؟

  ممکن است به دلیل چند چیز در معرض افسردگی مقاوم به درمان قرار بگرید که عبارتند از:

• شروع افسردگی شما از سنین پایین تر باشد
• دوره های افسردگی مکرر و بیشتری دارید
• دوره های افسردگی شما بیشتر طول می کشد
• شما یک مورد شدید افسردگی دارید
• شما از نظر سنی بزرگ هستید

چگونه می توانید برای افسردگی مقاوم به درمان خود کمک بگیرید؟

پزشکان تواند افسردگی را درمان کند. تحقیقات نشان می دهد که پزشکان 60 تا 65 درصد از داروهای ضد افسردگی را تجویز می کنند. اما اگر فکر می کنید ممکن است افسردگی مقاوم به درمان دارید، بهتر است به یک متخصص مانند روانپزشک مراجعه کنید. همچنین ایده خوبی است که با یک درمانگر مانند روانشناس یا مددکار اجتماعی نیز کار کنید. این به این دلیل است که بهترین درمان اغلب ترکیبی از دارو و درمان است.

تشخیص افسردگی مقاوم به درمان ممکن است سخت باشد. گاهی اوقات، شرایط یا مشکلات دیگر می توانند علائم مشابهی ایجاد کنند. بنابراین هنگامی که با پزشک خود ملاقات می کنید، آنها می خواهند:

از تشخیص خود مطمعن باشید. برخی از افرادی که به نظر می رسد افسردگی مقاوم به درمان دارند ممکن است به افسردگی عمده دچاره شده باشند اما این ممکن است دقیق نباشد. اگر اختلال دوقطبی دارید، داروهای ضد افسردگی ممکن است کمتر از افسردگی عمده موثر باشند. و شرایط پزشکی مانند کم کاری تیروئید می تواند باعث علائم افسردگی شود. وقتی تشخیص شما دقیق نباشد، دریافت درمان مناسب دشوارتر می شود.

هنگامی که اختلال افسردگی اساسی با سایر اختلالات پزشکی یا روانپزشکی مانند اضطراب یا اختلالات خوردن همراه باشد، درمان افسردگی اغلب دشوارتر است. این امر به ویژه در صورتی صادق است که این اختلالات دیگر درمان مستقل خود را دریافت نکنند.

مطمئن شوید که داروی خود را به درستی استفاده کرده اید. بیش از نیمی از افرادی که داروهای تجویزی برای افسردگی دریافت می کنند، آنها را طبق توصیه متخصص مصرف نمی کنند. آنها دوز مصرفی را از دست می دهند یا به دلیل عوارض جانبی مصرف آنها را قطع می کنند. برخی خیلی زود تسلیم می شوند. ممکن است 4 تا 12 هفته طول بکشد تا یک دارو تأثیر بگذارد. گاهی اوقات آنها داروی خود را با دوز بسیار کم مصرف می کنند، بنابراین بهبود چندانی احساس نمی کنند.

سایر عوامل را بررسی کنید. مسائل دیگر، از مشکلات تیروئید گرفته تا مصرف مواد مخدر یا الکل، می تواند باعث بدتر شدن یا ایجاد افسردگی شود. بنابراین بسیاری از داروهایی که برای درمان مشکلات رایج پزشکی استفاده می شوند، می توانند. گاهی اوقات، جایگزین کردن دارو یا درمان یک بیماری زمینه‌ای می‌تواند افسردگی را که به سختی قابل درمان است برطرف کند.

چه داروهایی برای افسردگی مقاوم به درمان استفاده می شود؟

داروهای ضدافسردگی مختلف به روش‌های مختلفی بر روی مواد شیمیایی خاص (انتقال‌دهنده‌های عصبی) اثر می‌گذارند که اطلاعات را در طول مدارهای مغزی که خلق و خو را تنظیم می‌کنند ارسال می‌کنند. اگر داروی فعلی کمک به شما نمی کند – یا به اندازه کافی موثر نیست داروهای دیگر ممکن است موثر واقع شوند.

دو رویکرد اساسی وجود دارد:

تعویض داروهای مختلفی از داروهای ضد افسردگی از جمله SSRI ها، مانند:

• سیتالوپرام (سلکسا)
• اسیتالوپرام (Lexapro)
• فلوکستین (پروزاک)
• پاروکستین (پاکسیل)
• سرترالین (Zoloft)

و SNRI ها، از جمله:

دسوونلافاکسین (خدزلا، پریستیق)

دولوکستین (Cymbalta)

لوومیلناسیپران (فتزیما)

ونلافاکسین (Effexor)

داروهای ضد افسردگی جدیدتر که بر بسیاری از گیرنده‌های سروتونین مختلف در مغز تأثیر می‌گذارند عبارتند از ویلازدون (Viibryd) و ورتیوکستین (Trintellix که قبلاً برینتلیکس نامیده می‌شد).

داروهای قدیمی تر شامل داروهای سه حلقه ای مانند:

• آمی تریپتیلین (Elavil)
• دوکسپین (آداپین)
• ایمی پرامین (توفرانیل)
• نورتریپتیلین (Aventyl، Pamelor)

و تتراسایکلیک ها مانند:

• آموکساپین (آسندین)
• ماپروتیلین (لودیومیل)
• مازیندول (مازنور)
• میرتازاپین (رمرون)

برخی از داروهای ضد افسردگی، مانند بوپروپیون (ولبوترین) یا میرتازاپین (رمرون)، تصور می شود که از طریق مکانیسم های منحصر به فردی بر مواد شیمیایی مغز دوپامین و نوراپی نفرین تأثیر می گذارند. آنها اغلب با سایر داروهای ضد افسردگی ترکیب می شوند تا از اثرات ترکیبی آنها استفاده کنند.

دسته قدیمی‌تری از داروهای ضد افسردگی به نام مهارکننده‌های MAO بر آنزیم خاصی در داخل سلول‌های مغز تأثیر می‌گذارند که می‌تواند عملکرد چندین انتقال دهنده عصبی مختلف را افزایش دهد. این شامل:

• ایزوکاربوکسازید (مارپلان)
• فنلزین (ناردیل)
• سلژیلین (امسام)
• ترانیل سیپرومین (پارنات)

ممکن است تعجب کنید که چرا برخی از افراد با اولین دارویی که امتحان می کنند حال عمومیشان بهتر می شود، در حالی که شما بهبودی در سلامت روان خود احساس نمی کنید. کارشناسان به طور قطع جوابی برای این گونه سوالات ندارند، اما ما می دانیم که همه افسردگی ها برای همه یکسان نیست. همچنین شواهد نشان می‌دهد که افرادی که افسردگی شدید یا افسردگی طولانی‌مدت دارند، ممکن است یافتن درمان مناسب برایشان دشوارتر باشد.

عوارض جانبی

پزشک شما بررسی خواهد کرد که چه عوارض جانبی احتمالی ممکن است به طور خاص بر شما تأثیر بگذارد. به عنوان مثال، برخی از داروهای ضد افسردگی می توانند خطر افزایش وزن را افزایش دهند. برای برخی، این ممکن است غیرقابل قبول یا حتی خطرناک باشد. اما برای دیگران – مانند افرادی که در طول افسردگی وزن کم کرده اند – می تواند ایده خوبی باشد.

البته، یکی از کارهایی که ممکن است پزشک شما نیاز به انجام آن داشته باشد این است که برخی از داروهایی را که در حال حاضر مصرف می کنید، حذف کند. اگر برای مدت طولانی با افسردگی مقاوم به درمان دست و پنجه نرم می‌کنید، ممکن است در طول سال‌ها نسخه‌های مختلفی را جمع‌آوری کرده باشید. برخی از این داروها ممکن است هیچ اثری نداشته باشند. داروعای دیگر ممکن است با یکدیگر تداخل داشته باشند یا حتی علائم شما را بدتر کنند.

چه داروهایی می تواند افسردگی مقاوم به درمان را درمان کند؟

داروهای ضدافسردگی مختلف به روش‌های مختلفی بر روی مواد شیمیایی خاص (انتقال‌دهنده‌های عصبی) اثر می‌گذارند که اطلاعات را در طول مدارهای مغزی که خلق و خو را تنظیم می‌کنند ارسال می‌کنند. اگر داروی فعلی کمک به شما نمی کند – یا به اندازه کافی موثر نیست داروهای دیگر ممکن است موثر واقع شوند.دو رویکرد اساسی وجود دارد:

1. تعویض مختلفی از داروهای ضد افسردگی از جمله SSRI ها .گزینه دیگر تغییر از یک دارو به داروی دیگر در همان کلاس است. فردی که توسط یک SSRI درمان نمی‌شود، همچنان می‌توانست از SSRI دیگری بهره ببرد.
2. افزودن دارو در موارد دیگر. پزشک ممکن است سعی کند داروی ضد افسردگی جدیدی را که قبلاً استفاده می‌کردید اضافه کند. این درمان کمکی نامیده می شود. اگر داروی فعلی تا حدی کمک کند است اما به طور کامل علائم شما را کاهش نمی دهد این کار می تواند مفید واقع شود.

یکی از گزینه ها اضافه کردن یک داروی ضد افسردگی دوم از یک کلاس متفاوت است که به آن درمان ترکیبی می گویند. روش دیگری به نام درمان تقویتی، دارویی را اضافه می کند که معمولاً برای درمان افسردگی استفاده نمی شود، مانند داروهای ضد روان پریشی یا ضد تشنج مانند لیتیوم.

آریپیپرازول (Abilify)، برکسپیپرازول (Rexulti) یا کوتیاپین (Seroquel XR) به عنوان درمان های مکمل برای یک ضد افسردگی برای افسردگی مقاوم به درمان که مورد تایید FDA هستند.

اولانزاپین/فلوکستین (Symbyax) یک داروی ترکیبی است که حاوی مواد فعال فلوکستین (پروزاک) و اولانزاپین (زیپرکسا) با هم در یک قرص است و برای درمان افسردگی شدید مقاوم به درمان تایید شده است.

اسپری بینی اسکتامین (Spravato) ممکن است همراه با یک ضد افسردگی خوراکی برای درمان افسردگی در بزرگسالانی که داروهای ضد افسردگی دیگر را امتحان کرده‌اند اما از آنها سودی نبرده‌اند استفاده شود. اسکتامین یک ماده مخدر نیست. این یک نوع قوی از داروی کتامین است.

یکی از اشکالات این رویکرد این است که هر چه داروهای بیشتری مصرف کنید، پتانسیل بیشتری برای عوارض جانبی یا تداخلات دارویی افزایش می‌یابد.

افراد واکنش‌های متفاوتی نسبت به داروهایی که برای افسردگی مقاوم به درمان استفاده می‌کنند، دارند. چیزی که برای یک نفر بهتر عمل می کند ممکن است هیچ سودی برای شما نداشته باشد. و متأسفانه، برای پزشک دشوار است که از قبل بداند چه دارو یا ترکیبی از داروها بهترین اثر را خواهد داشت. رسیدن به درمان مناسب می تواند به صبر نیاز داشته باشد.

در عوض ممکن است پزشک تصمیم بگیرد که نیازی به داروی جدید افسردگی ندارید. ممکن است از شما بخواهند که دوز داروی فعلی خود را تنظیم کند. یا ممکن است از شما بخواهند که داروی دیگری مصرف کنید که بیشتر موثر واقع شود.

به عنوان مثال، پزشک شما ممکن است کتامین را در کنار سایر داروهای افسردگی شما تجویز کند. این دارو برای مبارزه با علائم افسردگی به سرعت عمل می کند.

کتامین می تواند بر خلق و خو، روند فکر و الگوهای شما تأثیر بگذارد و ممکن است التهاب مربوط به اختلالات خلقی را کاهش دهد. این دارو افسردگی را به روشی متفاوت از سایر درمان های افسردگی مدیریت می کند. به همین دلیل، اگر افسردگی مقاوم به درمان دارید، ممکن است گزینه خوبی باشد.

آیا گزینه های غیر دارویی برای افسردگی مقاوم به درمان وجود دارد؟

داروها تنها روش برای درمان افسردگی مقاوم به درمان نیستند. برخی از روش های دیگر عبارتند از:

گفتار درمانی. رویکردهایی مانند درمان شناختی رفتاری، که بر اهداف مشخص و اینکه چگونه افکار و رفتارهای شما به افسردگی کمک می کند، می تواند به افراد مبتلا به افسردگی موثر واقع شود. شواهدی وجود دارد که به ویژه با افسردگی مقاوم به درمان خوب عمل می کند.

اگر در گذشته درمان را امتحان کرده اید و نتیجه خوبی نگرفته اید، می توانید دوباره امتحان کنید. به دیدن یک درمانگر جدید فکر کنید. یا به یک رویکرد درمانی متفاوت نگاه کنید. به عنوان مثال، اگر درمان انفرادی برای شما مفید نبود، از پزشک خود بپرسید که آیا درمان گروهی یا روشی متفاوت ارزش امتحان کردن را دارد یا خیر.

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد. این یک شکل از رفتار درمانی شناختی است که به شما کمک می کند تا زمانی که افکار و احساسات مضر ذهن شما را تحت الشعاع قرار می دهند، رفتارهای مثبتی اتخاذ کنید. پزشکان از این شکل درمانی به طور خاص برای افرادی که به درمان مقاوم هستند استفاده می کنند.

درمانی برای روابط. شما ممکن است بخواهید روان درمانی بین فردی (که بر مسائل رابطه شما و چگونگی ارتباط آنها با افسردگی تمرکز دارد) یا درمان خانوادگی و زناشویی (که می تواند به کاهش استرس و رفع برخی از علائم افسردگی شما کمک کند) را امتحان کنید.

رفتار درمانی دیالکتیکی. اگر افکار مداوم خودکشی یا آسیب رساندن به خود دارید (چیزهایی که ممکن است در TRD رایج باشد)، این شکل از درمان می تواند به شما در یادگیری مهارت های پذیرش و حل مسئله کمک کند.

ذهن آگاهی. این تکنیک به شما کمک می کند افکار خود را بدون دلیلی بپذیرید. شما احساسات را همانطور که هستند دریافت خواهید کرد و از قضاوت آنها به عنوان “خوب” یا “بد” اجتناب می کنید.

فعال سازی رفتاری. با این روش، به آرامی درگیر فعالیت‌هایی می‌شوید که قبلاً دوست داشتید یا فعالیت‌های جدیدی که ممکن است روحیه کلی شما را تقویت کند. این به شما کمک می کند کمتر احساس انزوا کنید.

درمان با الکتروشوک(ECT) . ECT  معمولاً در افراد مبتلا به افسردگی جدی یا تهدید کننده زندگی که با درمان های دیگر قابل رفع نیست یا در دوره های افسردگی قابل توجهی که پس از چندین آزمایش دارویی بهبود نیافته اند استفاده می شود. از تکانه های الکتریکی برای تحریک تشنج های کنترل شده در مغز استفاده می کند. مجموعه ای از درمان های ECT (معمولاً 12-6 در طی چند هفته) اغلب می تواند به سرعت افسردگی را تسکین دهد. اما نوعی از درمان ادامه دار (اعم از دارو یا درمان های دوره ای “تقویت کننده” ECT) معمولاً برای جلوگیری از عود لازم است.

VNS (تحریک عصب واگ). این رویکرد همچنین در افراد مبتلا به افسردگی جدی که به درمان‌های دیگر پاسخ نداده‌اند نیز استفاده می‌شود. مانند ECT از تحریک الکتریکی برای تسکین علائم افسردگی استفاده می کند. تفاوت این است که دستگاه با جراحی در بدن شما کاشته می شود. VNS برای درمان طولانی مدت افسردگی مزمن که حداقل به دو داروی ضدافسردگی پاسخ نمی دهد مورد تایید FDA است. اثرات آن ممکن است تا 9 ماه طول بکشد تا ظاهر شود.

تحریک مغناطیسی ترانس کرانیال (TMS). این یک رویکرد غیر تهاجمی است. مانند ECT و VNS از تحریک الکتریکی برای درمان افسردگی استفاده می کند. برخلاف آن روش ها، TMS عوارض جانبی کمی دارد. ممکن است برای افراد افسرده جدی که مقاومت خفیفی به درمان دارویی دارند، بهترین باشد. شما 4 تا 5 روز در هفته به مدت 4 هفته یا بیشتر به صورت سرپایی درمان خواهید داشت. TMS به نظر می رسد به اندازه ECT موثر نیست.

تکنیک های تجربی. کارشناسان در حال تحقیق بر روی روش‌های جدید برای مقابله با افسردگی مقاوم به درمان هستند، مانند تحریک عمیق مغز و MST (درمان تشنج مغناطیسی). اما اگر علاقه مند به امتحان آنها هستید، با پزشک خود صحبت کنید.

گاهی اوقات، پزشک ممکن است بستری شدن در بیمارستان را برای افسردگی مقاوم به درمان توصیه کند. اگر افسردگی شما شدید است و در خطر آسیب رساندن به خودتان هستید، می تواند بهترین گزینه باشد. اقامت در بیمارستان همچنین راهی را برای بهبود افسردگی خود در یک محیط امن و پایدار به شما ارائه می دهد. شما از برخی از استرس های روزانه که ممکن است به وضعیت شما کمک کند استراحت کنید. پزشکان شما همچنین این فرصت را خواهند داشت تا روی یک برنامه درمانی خوب با هم کار کنند.

زندگی با افسردگی مقاوم به درمان

رسیدن به درمان مناسب می‌تواند به آزمون و خطا نیاز داشته باشد. اما هر کاری که انجام می دهید، حل و فصل نکنید. تسلیم نشوید و علائم افسردگی را بپذیرید. شما فقط باید مورد مناسب خود را پیدا کنید.

در عین حال، برخی از این نکات را برای کمک به زندگی با علائم افسردگی اتخاذ کنید:

• برنامه درمانی و جلسات درمانی خود را ادامه دهید تا زمانی که پزشک خلاف این را به شما بگوید.
• الکل ننوشید یا از مواد مخدر سوء استفاده نکنید.
• به اندازه کافی بخوابید.
• سطوح استرس خود را مدیریت کنید.
• برای ورزش وقت بگذارید.

چگونه می توان روانپزشکی پیدا کنید که در زمینه افسردگی مقاوم در برابر درمان تخصص داشته باشد؟

هنگام جستجوی بهترین گزینه درمانی، کار با متخصص مناسب بسیار مهم است. شما می خواهید به روانپزشکی مراجعه کنید که در زمینه افسردگی مقاوم به درمان تخصص دارد. برای پیدا کردن یکی از آنها، می توانید از پزشک فعلی خود افراد متخصص در این زمینه را برای شما پیشنهاد دهد.

گزینه های برتر

WebMD Webinars: دانش تخصصی. بینش های زندگی واقعی

12 نشانه که ممکن است عدم تعادل هورمونی داشته باشید

داروهای ایمونوتراپی که مولتیپل میلوما را درمان می کنند

6 علامتی که نباید نادیده بگیرید

ماری جوانا پزشکی: چه چیزی را درمان می کند؟